गणपथेः पराभवः

गणेश चतुर्थी नाम्ना उत्सवः भाद्रपदमासे शुक्ल पक्षे चतुर्थीतिथौ भवति |

जनानाम् भक्तिः गणेशे अस्तिः । सः गणानाम् अधिपतिः,अथः सः विघ्नान् नाशयति इति जनाः भाति। गणेशः मधुरान् मोधकान् बहु इच्छति । एकदा सः मुधुरभक्ष्यान्नं, मधुरान् मोदकान् च अधिकम् अखादत्।

अनन्तरं शेषान् मधुरान् मोधकान् सङ्ग्रुह्या आयेसेन मूषकस्य उपरि स्तित्वा गृहम् प्रचलति ।

किन्चित् दूरे मूषकस्य सन्तुलनं नश्यति ।अतः गणेशः अपि प्रस्खल्य अधः पतति । सर्वा: मधुराः मोदकाः अपि पतन्ति | गणेशः मन्दम् मन्दम् उत्थाय प्रतिदिशम् पश्यति । आशाम् करोति कोपि तस्य अवस्थां न पश्यतु |

मन्दभाग्यः चद्रमाः एतद् सर्वम् पश्यति | अधः पतितस्य गजाननस्य , लम्बोदरस्य अवस्थां द्रुष्ट्व चन्द्रमा: हसति । अवहेलनम् करोति | अपहासम् श्रुत्व गणेशः पराभवम् अनुभवति |

क्रुद्दः गणेशः "तुच्च: चन्द्रम:" इति गर्जति | गणेशः शपति यत् माम् द्रुष्त्वा अपहसति किम् ?

मम आकर: विलक्षन: अस्ति परन्तु अहम् गणानाम् अध्यक्षः | सर्वेषु लोकेषु मम पूजा भवति ।तव सुन्दरः रूपं त्वाम् मन्दबुद्दिम् अकरोत् | अतः त्वम् अद्रुश्यः भव | कोपि तव सुन्दररूपस्य दर्शनम् न शक्नोति " । गर्वभन्गः कम्पितः चन्द्रमाः स्वस्य अपरदम् ज्ञात्व गणेशस्य शरणम् प्राप्य क्षमाम् याचते | शान्तः गेनेशः वदति यत् अहम् मम शापम् निष्काशयितुं न शक्नोमि |परन्तु शपम् अल्पं करोमि | यदि कोपि गनेष चतुर्थीतिथौ चन्द्रमसम् पश्यति तर्हि सःअपवादान् समस्याः च अनुभवति | इति उक्त्वा गणेश निर्गच्छति अतः यद्यपि चतुर्थीतिथौ चन्द्रमाः पुर्नकान्त्य प्रज्वलति तथापि केपि चन्द्रमसम् न पश्यन्ति |